Abluka Alarm - Malesef
124

maalesef dibine vurduk hayatın en sonundan en başına yine gerimi döndük,
oysa kördük göremedik önümüzü bir kez bile, karanlığa sövdük.
çare yok gidilecek tamam ne kaldı bitti geriye hiç bir şeyi sormadan
her şeyi zaman gösterir evet, koy ver derler bazen bazen kaybet..
bilmeli miyim hakkımda söylenen ki her sözü ?
inatla yürü ve aklın kıvrımında topla gücü
dinlemelisin, belki bilgi dünyanın bilgesi
kır dümeni, tam bölüleri zafer bekle beni.
düşündüğüm düşünceler ki var olması zor olanlar
bu yüzden etrafımda çokluk yerine azlıklar var,
inandığın şeyler için ekmek gerekirsin dualar
zaman her şeyin ilacı, verile durmuş nimetler kar.
toplamın da vaktin eritilen ki yaşam şuurumuz da
istemesek de yıllar bir şekilde geçti boşa
benim kaybım çokça fazla sen olmadan yaşayamam ya
edemediğim için dua küsmüş melekler bana.
insanın insandan başka düşmanı var mı haydi söyle
ikisi birden ağlar, yapma gözlerim olmaz böyle
akılda yaptığım kurgu düşüncelerden istişare
tutkumu bilmem fakat bu melodiler hep benimle.
istediğim sevinç bazen hüzünden farksız
istediğim hayat bazen çokça haksız
etrafımda dolanmış sinsi onca arsız
bilirsin ki dostum bazen olmuyor lirasız..

